0 items
Search
Generic filters
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in excerpt

Litha, het feest van de zomerzonnewende, de langste dag, de kortste nacht.
In de West-Europese Oude Traditie worden de jaarfeesten gevierd met het verstrijken van de seizoenen. De windrichtingen communiceren met elementen (aarde, water, lucht, vuur), elementalen (natuurwezens), goden en godinnen.

De traditionele leer die veel gevolgd wordt in Nederland met de hekserij, plaatst de elementen anders dan de leer van het wiel van de Godin in Groot Brittanië, zie hieronder:
Nederland: oost- lucht, zuid – vuur,  water-west, aarde – noord
Groot Britannië: oost-vuur, zuid – water, west – aarde, noord – lucht

Op dit moment volg ik de opleiding tot priesteres van de Godin in Glastonbury, in de traditie van Avalon, het magisch eiland wat in de mist is verdwenen, waar eeuwen geleden priesteressen en druïden werden opgeleid en ingewijd.

Met het vieren van Litha, de langste dag, vieren we vanuit deze traditie dus het aanbreken van het tijdperk van water. Voor mij is het zo logisch gaan voelen, ik zal proberen om dit hier uit te leggen, misschien voel jij het ook zo, volgens een oude roep van de Godin die ergens nog resoneert in jouw energetisch systeem.

Aan het begin van de lente kwam de maagd-Godin weer tevoorschijn na haar winterse afwezigheid. Zij bracht het eerste vuur met zich mee, de zon nam in kracht toe en lente voltrok zich steeds meer en intenser. Tot we het seizoen van het vuur vierden met Ostara, rond Pasen, waarin het vuur harder gaat branden, de zon voorbij het balanspunt van de equinox steeds meer aanwezig werd in ons leven. De hele natuur reageerde met uitbundige bloei en krachtige groei. Rond Beltane, eind mei, is de natuur uitbundig en vol, sensueel met bloemen, mensen voelen behoefte om zich lichamelijk te uiten, te dansen. En naarmate dit seizoen vorderde ging het vuur van de zon steeds hoger en meer branden: de dagen werden langer, de bloemen duwen hun kopjes naar de bijtjes en de zon, hongerig voor bevruchting teneinde hun voortbestaan te verzekeren. Het vuur in mensen brandde ook steeds hoger en harder, veel mensen slapen nu weinig, maken lange dagen omdat het zo lang licht is, voelen onrust en pressie: het moet vooruit!

In ons ontwaakt het verlangen naar rustiger tijden, zo kan het niet doorgaan. Dus als de zon in de zee zakt op 21 juni slaken we een zucht van verlichting. De dagen gaan weer wat korter worden, en hoewel de zomer nu losbarst mag er toch een kalmer tempo ingezet worden. Het ‘moeten’ mag wat kalmer. We gaan het seizoen van water in, en de Godin van water omhelst ons als de zee die ons omsluit als we zwemmen tijdens de kortste nacht. Zij wiegt ons in haar armen, het water van emotie, van loslaten en de stroming terugvinden.

Zij is de volle maan, onder wiens licht we kunnen reizen in meditaties. We worden wijzer, naarmate het jaar vordert, de Godin in ons ook ouder wordt en we meer in de energie van Moeder komen. Zorgend voor onszelf, bewust van onze energetische verbinding met alles om ons heen. De Godin van water heeft liefde en compassie. Ze helpt ons vriendelijk naar het proces van heling van onze schaduwkanten, als onze emoties overstromen en tot tranen worden.

De grote Moeder van het Water heeft gezichten van verschillende Godinnen: Morgen Gliten, Oak Woman, Moeder van water, Domnu, queen of the deep, lady of the oceans, de baarmoeder van al het leven, Nolava, The lady of springs and wells, Lady of the lake, Vivienne, Nimue, Selene, godin van de maan

Shopping Cart
There are no products in the cart!
Subtotal
0.00
Total
0.00
0